«فرخنده»‌ها را، «ما»، می‌کشیم!

بررسی عوامل گرایش به خشونت در جامعه

حسین رهیاب (بلخی)

تاریخ زندگی انسان به عنوان تجربه او می‌تواند بسیار آموزنده باشد. زیرا وقایع و حوادث تاریخی دلایل و عواملی دارد که بیشتر از گرایش‌ها و تفکرات حاکم در جامعه ریشه می‌گیرد. جامعه سیال است و تحرک زیادی دارد. عوامل مختلف می‌تواند در جامعه به صورت خاموش عمل کرده و شرایط را تغییر بدهند بدون این که کسی متوجه شود. رفتار افراد در یک جامعه نمی‌تواند به دور از مسایل آن جامعه باشد و خشونت بدون شک ریشه در مشکلات فردی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی جامعه دارد. دلیل خشونت لزوماً نمی‌تواند مسایلی باشد که بعد از انجام یک حادثه مطرح می‌شود، دلیل خشونت بیش از آن که روشن باشد و آدم‌ها آگاهانه مرتکب آن شوند، خاموش است و انسان‌ها در مواردی ناآگاهانه دست به خشونت می‌زنند. و شاید در جریان کشته‌شدن فرخنده نیز این لایه‌ها دخالت زیادی داشته باشد.

با وجود تکرار حوادث و وقایع به شدت خشونت‌بار در جهان متمدن ما، به صراحت می‌توان گفت که واقعه کشته‌شدن فرخنده یکی از تلخ‌ترین و عجیب‌ترین حوادثی است که در طی سال‌های اخیر شاهد آن بوده‌ایم. زیرا این عمل جنون‌آمیز نه توسط دشمن و در سرزمین بیگانه که در میان خودی‌ها انجام شده است. به همین دلیل بررسی این واقعه می‌تواند یکی از مسایل ضروری جامعه باشد تا با دریافت و فهم دلایل این نوع رفتارها شاید بتوانیم نقش کوچکی در آگاهی جامعه داشته باشیم.

خشونت از ديدگاه روانشناسى يعنى ناتوانى در كنترل خشم و در كلى‏ترين مفهوم آن، حالتى است كه فرد از نظر جسمى و روانى در حد تعادل قرار ندارد. بنابراين، تعادل عامل اصلى ضد خشونت و عامل سلامت است در نگاه گروه ديگر خشم، واكنش هيجانى به منظور برقرارى تعادل است و از قوه همواستازيس انسان نشأت مى‏گيرد. بر اين اساس خشم نه مخرب خواهد بود و نه سازنده.1

مردم تحقیر می کنند، حکومت تنبیه می کند: سرگذشت یک زن افغان در ایران

زهرا/مصاحبه با بنیاد عبدالرحمن برومند

مهاجرت به ایران

من زهرا هستم و در اواخر سال ۱۳۵۷ در شهر هرات افغانستان در زمان جنگ متولد شدم، به همین دلیل هم به همراه خانواده‌ام به ایران مهاجرت کردیم و به صورت قانونی در محله سی متری طلاب شهر مشهد ساکن شدیم. باید هر شش ماه یکبار به دفتر شورای افاغنه واقع در شهر مشهد میرفتیم و با پرداخت مبلغی کارت شناسایی دریافت می‌کردیم که فقط با داشتن آن اجازه داشتیم در شهر مشهد زندگی کنیم. در مشهد توانستم تا مقطع چهارم ابتدایی ادامه تحصیل بدهم. در سیزده سالگی ازدواج کردم. همسرم کفاش بود. موقعی که ازدواج کردم با همسرم رفتیم در منزل پدری همسرم زندگی کردیم، بعد از مدتی هم خانه‌ای را در محله شیرودی مشهد در نزدیکی کارگاه کفاشی همسرم اجاره کردیم. حاصل زندگی مشترک ما یک پسر و سه دختر است.

نژادپرستی و فساد در کابل

چهار شنبه 15 آوريل 2015, بوسيله‌ى محمد داوود وصل هزارستانی

برای اولین بار وقتی وارد معینیت عواید شدم با یک نفر اوغان که ظاهرا در غرفه معلومات نشسته بود مواجه شدم. فورم ثبت احوال شخصیه که قبلا توسط برادرم گرفته شده بود بعضی کارهای اداری اش تمام شده بود اما خانه پوری نشده بود. از این اوغان خواستم که برایم راهنمای کند، جواب داد که نمی پاموم، به پشت سرش اشاره کرد که به آمریت تشخیصیه برو. آنجا رفتم که افراد چندی از هزاره و تاجیک به درد من گرفتارند و کوشش می کنند که عین فورم را خانه پوری کنند ولی آنها هم مشکل دارند. در همین حال مردی چهار شانه نسبتا چاق حدود 45 یا 50 ساله که دروازه موتر رو معینیت را پس و پیش می کرد به من نزدیک شد و با لهجه اوغانی به من گفت که "وای پورم خانه فوری می کنی؟" گفتم بلی ولی بلد نیستم.، گفت "وای بیا اموره ما بریت خانه فوری می کنیم. گفتم خانه ات آباد و گفت "40 اپغانی میشه". گفتم بیخی ریشخندی نکو، خودم نوشته می کنم فقط کمک کن که چه معلومات را در خانه خالی ها بنویسم. گفت ووی او رکمی خو نمیشه، گفتم هیچ نشوه برو پشت کارت.

علومات را در خانه خالی ها بنویسم. گفت ووی او رکمی خو نمیشه، گفتم هیچ نشوه برو پشت کارت.

آیا سهم ما از زندگی ناامنی و مرگ است؟

 عبدالله هروی

روزهای اخیر ناامنی و جنگ و خشونت سراسر کشور را و به ویژه کابل پایتخت کشور را در بر گرفته است. هم زمان با شعارهای فریبنده بنام صلح و گفتگو با مخالفین شدت حملات مخالفین و انتحاری ها در مرکز و ولایات افزایش یافته است. فقط در یکی دو روز گذشته در کابل شاهد چندین عملیات انتحاری بوده ایم. در شامگاه روز شبنه در نتیجه انفجار در دانشگاه کابل 2 تن زخمی شدند. سخنگوی وزارت داخله کشور در این رابطه می گوید: اين انفجار كه ساعت7 شب در نزديكی دانشکده علوم دانشگاه كابل مربوط حوزه سوم امنيتی پوليس رخ داد ناشی از انفجار مواد منفجره بود. در مورد چگونگی انتقال اين مواد به داخل دانشگاه كابل چيزی افشا نگردیده است.

اجراأت پولیس قوماندانی امنیه ولسوالی درایم مطابق به قوانین نافذه کشور و ارزش های  حقوق بشری

حقداد شریفی/ دفتر ولایتی بدخشان

پولیس قوماندانی امنیه ولسوالی درایم ولایت بدخشان می‌گوید همیشه تلاش نموده ایم تا در جریان اجرای وظایف و اقدامات روزانه خویش قوانین نافذه کشور و ارزش‌های حقوق بشری را به گونه جدی رعایت نمایم.

بخش تعلیمات حقوق بشر دفتر ولایتی کمیسیون، جلسۀ را زیرعنوان نقش پولیس در حمایت از حقوق بشر برای سربازان و افسران پولیس قوماندانی امنیه ولسوالی درایم ولایت بدخشان برگزار نمود.

این جلسه به روزه شنبه- 23 حمل سال روان با اشتراک 25 تن از سربازان و افسران پولیس قوماندانی امنیه ولسوالی درایم برگزارگردید.

سیدعبدالشکور قوماندان امینه ولسوالی داریم، نخست از هماهنگی‌ها و همکاری‌های دفتر ولایتی کمیسیون با قوماندانی امینه این ولسوالی اظهار سپاس و قدردانی نمود. وی هم چنان گفت که هیئت رهبری و کارمندان کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به خاطرحمایت و نهادینه شدن ارزش‌های حقوق بشری و رعایت قوانین نافذه کشور، همچون کارگاه‌ها و جلسات آموزشی را با نهادهای دولتی و غیر دولتی برگزار نموده اند.

قوماندان امینه ولسوالی درایم گفت که مسوولیت اصلی پولیس،  حاکمیت قانون، تامین نظم و امن عامه، مبارزه باجرایم، دفاع از حقوق، آزادی‌ها و دارایی‌های شهروندان است. وی ضمن ابراز این مطلب گفت که سربازان و افسران پولیس قوماندانی امینه ولسوالی درایم همیشه کوشش کرده اند تا وظایف و مسوولیت‌های خویش را در مطابقت با قوانین نافذه کشور و ارزش‌های حقوق بشری اجرا نمایند.

قوماندان امنیه این ولسوالی گفت، پولیس ملی کشور باید پولیس مدنی، مسلکی، توانمند، صادق، بی‌طرف، خدمتگذار و مورد اعتماد مردم و جامعه باشد. وی هم چنان گفت که به خاطر رعایت حقوق بشر، حاکمیت قانون و اعتمادسازی در میان مردم، همیشه تاکید می‌ورزیم.

در این جلسه حقداد شریفی مسوول بخش مطبوعات و مرکز منابع دفتر ولایتی کمیسیون گفت که پولیس ملی از قوانین و کنوانسیون‌های ملی و بین‌المللی باید پیروی نموده و خدمات را برای شهروندان بدون هرگونه تبعیض قومی، زبانی، جنسیتی، نژادی و عقیدتی ارایه نماید.

هم چنان وی در مورد گرفتاری شخص مظنون گفت، براساس احکام قانون اساسی، قانون اجراآت جزایی موقت و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، شخص گرفتارشده دارای یک سلسله حقوق می‌باشد که پولیس و سایرنهادهای امنیتی مکلف به اجرای آن می‌باشند.

وی ضمن ابراز این مطلب گفت، گرفتاری شخص باید مستند به دلایلی قانونی باشد، زیرا که تحت نظارت قراردادن، شخص را ازیک حق طبیعی اش که عبارت ازآزادی است محروم می‌سازد.

طوریکه ماده 23 قانون اساسی صراحت دارد که «آزادی حق طبیعی انسان است این حق جز آزادی دیگران و مصالح عامه که توسط قانون تنظیم می‌گردد حدودی ندارد».

عبدالصمد یک تن از سربازان قوماندانی امینه ولسوالی درایم  بر اعتمادسازی پولیس با مردم تاکید نموده می‌گوید،  پولیس  باید فعالیت‌های خود را در جهت تنفیذ و حاکمیت قانون، تامین نظم و امن عامه انجام دهد. وی علاوه می‌کندکه پولیس باید این کار را در همکاری نزدیک بامردم و دیگر نهادهای اجتماعی و مدنی غرض بهبود اوضاع امنیتی و خدمت به مردم انجام دهد. در حقیقت باید از شیوه‌های پولیس مردمی استفاده نموده تا اعتماد و حمایت مردم را کسب نماید.

سربازان و افسران پولیس قوماندانی امنیه ولسوالی درایم می‌گویند که برگزاری همچون جلسات آموزشی نتایج خوبی را به دنبال دارد. به گفته آنها در طی چند سال در شمار زیادی از کارگاه‌ها و جلسات آموزشی اشتراک نموده اند؛ حالا سطح آگاهی و معلومات شان نسبت به قوانین نافذه کشور و ارزش‌های حقوق بشری افزایش قابل ملاحظۀ نموده است.

حضور اتباع افغانستانی در مازندران از دو سال پیش ممنوع است

به گفته مدیرکل اتباع و مهاجرین خارجی استانداری مازندران حضور اتباع افغان در تمام نقاط شهری و روستایی مازندران از تاریخ دهم تیرماه سال ۱۳۹۱ ممنوع اعلام شده است.

حضور اتباع افغان در تمام نقاط شهری و روستایی مازندران از تاریخ دهم تیرماه سال ۱۳۹۱ ممنوع اعلام شده است.

به گزارش خبرگزاری پانا، سه‌شنبه نهم تیرماه، تقی شفیعی، مدیرکل اتباع و مهاجرین خارجی استانداری مازندران، تصویب این قانون را بر اساس مصوبه شورای عالی امنیت ملی و به لحاظ شرایط خاص جغرافیایی، گردشگرپذیر بودن و شرایط کاری عنوان کرد.

به گفته شفیعی تنها یک گروه از اتباع کشور افغانستان که قبل از سال ۸۵ با زنان ایرانی ازدواج کرده‌اند و دارای پاسپورت با اقامت (ویزای مازندران) می‌باشند، می‌توانند در مازندران حضور داشته باشند و اتباعی که کارت و یا گذرنامه سایر استان‌ها را دارند نمی‌توانند در مازندران حضور پیدا کنند.

او تصریح کرد که در این مصوبه پلیس موظف به اجرای قانون است.

شفیعی ازدواج با اتباع خارجی غیرمجاز را ممنوع اعلام کرد و گفت: «بر اساس بخشنامه ریاست قوه قضائیه، دادگاه‌ها نیز نباید قبل از کسب اجازه مخصوص از وزارت کشور، به پذیرش دعوی و صدور حکم به ثبت واقعه ازدواج اتباع خارجی با زن ایرانی اقدام کنند.»

مدیرکل اتباع و مهاجرین خارجی استانداری مازندران با بیان این‌که ازدواج مردان خارجی با زنان ایرانی برای اقامت مرد تبعه خارجی در ایران امتیاز ایجاد نمی‌کند، تصریح کرد: «به موجب قوانین تابعیت جمهوری اسلامی ایران، در صورت ازدواج زن ایرانی با تبعه خارجی، تابعیت زوج به زوجه تحمیل می‌گردد.»

او همچنین به‌کارگیری اتباع خارجی غیرمجاز در کلیه مشاغل را تحت هر شرایطی ممنوع دانست و گفت هر واحد صنفی‌ای که چنین اقدامی کند پلمپ خواهد شد.

تقی شفیعی، حمل و جابه‌جایی اتباع خارجی غیرمجاز توسط هرگونه وسیله نقلیه شخصی و عمومی و همچنین عقد هرگونه قرارداد، رهن و اجاره ساختمان با آن‌ها را نیز ممنوع اعلام کرد و گفت با متخلفان برخورد خواهد شد.

وضعیت مهاجران افغان در نقاط مختلف ایران ناگوار است.  تا سال ۲۰۱۳، بیش از دو میلیون و ۸۰۰ هزار پناهنده افغان در ایران زندگی می‌کردند که فقط ۸۰۰ هزار نفر از آن‌ها به عنوان مهاجر قانونی ثبت‌نام شده‌اند و بقیه به صورت غیرقانونی در ایران زندگی می‌کنند.

جوانان بامياني به خاطر نه گفتن به مواد مخدر، 4 كيلومتر دويدند

تهيه شده توسط محمد اسحاق اكرمي- باميان

ده ها جوان ورزشکار بامیانی به خاطر نه گفتن به مواد مخدر 4 كيلومتر مسافت را دويدند.
مسابقه دوش به خاطر نه گفتن به مواد مخدر از سوی ریاست اطلاعات و فرهنگ بامیان به کمک مالی بنیاد انکشافی آغا خان برگزار شده بود.
کبیر دادرس، ريیس اطلاعات و فرهنگ بامیان برگزاری چنین مسابقاتي را خیلی مفید خوانده، تصريح كرد: با راه اندازی مسابقات دوش، بایسکل رانی و پیاده‌روي تلاش می کنيم تا جوانان این ولایت را به ورزش تشويق كنيم.
در همین حال مسوولان بنیاد انکشافی آغاخان در بامیان می گویند که این موسسه در نظر دارد تا میدان  ورزشی والیبال را برای راه اندازی مسابقات بین جوانان ولسوالی های مختلف این ولایت اعمار نمایند.
جوانان می گویند، اعتیاد به مخدر بدترین پدیده‌ای ست که اکنون دامن گیر هزاران جوان افغان شده و رشد ورزش در کشور مي تواند از رو آوردن جوانان به اين مواد جلوگيري كند.
محمد حسین، ورزشکار جوان که در مسابقه دوش مقام اول را گرفته، می گوید: هدف من از اشتراك در اين مسابقه، تشویق جوانان به ورزش و مبارزه با مواد مخدر بوده است.
در این مسابقه دوش، 50 ورزشکار فاصله 4 کیلومتر را با شعار "با ورزش می توان به مواد مخدر نه گفت" طی نمودند.
بر اساس آمارها، بیش از 50 هزار نفر در ولایت بامیان معتاد به مواد مخدر اند كه از اين رقم شمار قابل ملاحظه‌اي را جوانان تشكيل مي دهند.